H. Antonius van Padua - Vianen

Zoals we kunnen vernemen uit het boekje ‘50 jaar Vianen', werd er eerst een lagere school gesticht in 1930. Meer dan ooit kwam daar de wens uit voort dat Vianen ook een zelfstandige parochie zou moeten worden. Immers onderwijs en kerk waren nog nauw aan elkaar verbonden. Priester Cornelis Muskens, werd op 29 augustus 1930 benoemd tot bouwpastoor. Veel had toen een bouwpastoor nog niet te zeggen. Een van de kwaliteiten die hij bij voorkeur moest hebben was het vermogen gelden in te zamelen. Een kerk kon niet door het bisdom alleen worden betaald, dus moesten de toekomstige parochianen ook de ‘knip trekken'. Hoe zeer het bisdom vaak niet van de dagelijkser beslommeringen op de hoogte was, moge blijken uit het feit, dat van uit het bisdom de opdracht kwam de kerk te bouwen op het kruispunt Cuijk-Vianen, en Beers en grindweg richting Haps. Wederom uit het boek ‘50 jaar Vianen' blijkt, dat zo'n kruispunt niet bestond. Een krachtig lokaal figuur was dus van het grootste belang.
 
Cornelis Muskens, die aanvankelijk in Cuijk werkzaam was en toen ook nog wel eens met de rug naar Vianen stond, trok zich van al dat ‘gedoe' weinig aan. Hij had een opdracht gekregen en die zou hij gaan uitvoeren. Hij zag het belang van een goede parochie wel degelijk in.
 
Bij de eerste contacten met de 'Vianezen' stelde hij vast dat er onder bewoners een enorme saamhorigheid was. De pioniers van het dorp hadden gevochten als leeuwen om hun belangen ten opzichte van iedereen te verdedigen. Zij hadden in het begin letterlijk moeten vechten voor hun bestaan. Maar ze waren niet klein te krijgen. Deze samenhorigheid maakte Muskens zich in korte tijd eigen en zo was hij in staat om te komen tot de bouw van een kerk en het stichten van een nieuwe parochie. Hij werd herder van c.a. 600 parochianen. Hij was letterlijk hun herder. In vele zaken ging hij voorop, ook wereldlijke, maar altijd was daarbij het geloof zijn basis.
 
 
Hoewel Muskens nog steeds werkzaam was als kapelaan in de Martinusparochie te Cuijk, lag zijn hart ondertussen bij zijn nieuwe parochie. Trots als een pauw was hij bij de eerste steenlegging van de nieuwe kerk op 23 april 1931. In de relatief korte tijd van zeven maanden kon de kerk worden ingewijd. Deze inwijding vond plaats op 19 oktober 1931. Op 2 oktober 1931 wordt Muskens als kapelaan in Cuijk ontslagen.
 
Latere pastores in Vianen hebben nooit meer die indruk kunnen maken die Muskens had achtergelaten. Hij zal in zijn stoutste dromen er niet aan gedacht hebben, dat zijn parochie, weer onderdeel zou worden van de Martinusparochie, die hij had verlaten. Maar zoals het gaat met vele dingen, is de modernisering, van vooral door radio en tv en meer recentelijk de computer, niet meer tegen te gaan. Dat waren ook de belangrijkste redenen van de ontzuiling, zoals zich die heeft aangediend en nog verder gaat. In de geloof gemeenschap van Vianen heerst nog steeds die saamhorigheid die kenmerkend was in de jaren dertig van de vorige eeuw. Zij zien onder ogen, dat de tijd verandert. Maar dat tornt niet aan hun om het gevoel van eenheid en aandacht voor elkaar te bewaren.
 
Het is daarom dat ondanks dat men sceptisch was, er toch voor gekozen is vol mee te gaan in de nieuwe parochie opzet. Vooral omdat er een groot deel van de eigen identiteit bewaard is gebleven. Dit kun je aflezen uit de diverse groepen vrijwilligers, die er voor zorgen, dat parochie ‘draaiend' blijft. Ook de koren die aan de kerk verbonden waren geven nog steeds hun steun. Alle belangrijke gebeurtenissen door het jaar, kerkelijks feestdagen, vormsel, communie en zo voort worden gevierd. Als er geen priester ter beschikking is, zorgen onze vrijwilligers er voor, dat alles toch doorgang kan vinden. De ‘Vianezen' hebben ook in de nieuwe parochiesamenstelling hun draai gevonden. Zoals altijd, kan men op elkaar rekenen.

Handige links